Osečina, Ljubovija

Lepote koje privlače

U zapadnoj Srbiji, 130 kilometara jugozapadno od Beograda, na magistralnom putu Valjevo–Loznica, nalazi se Osečina. Ovo mesto nalazi se i na rekama, pre svega Jadru, ali i njenim plahovitim pritokama.

Predanje govori da je u jednom periodu turske okupacije ovaj deo Srbije potpuno ostao pust. Narod se iselio, sela zapustela, pa su i Turci ovde retko zalazili. Pred Prvi srpski ustanak glava Podgorine bio je slavni Ilija Birčanin, jedan od ključnih glavara u pripremi bune. Stradao je u seči knezova, u kojoj su Turci pobili sve viđenije ljude ovog kraja. Međutim, ustanak time nije sprečen. Sve do 20. veka sva naselja u ovom kraju bila su seoska, ali se Osečina, mesto sa velikim brojem dućana i mehana, izdvojila kao centar čitave oblasti.

Bogatstvo ovog kraja je u voću, posebno šljivi, malini i kupini. Poznato je i po prerađevinama od voća, preko kompota, džemova, marmelada, sokova, voćnih kolača, do rakije šljivovice – prepečenice i domaćeg vina. Takođe, poznato je i po mleku i mlečnim proizvodima i mesu, što je, kada se uzme u obzir da je ovde nedirnuta priroda, zaista u pitanju zdrava hrana.

Čitav kraj bogat je raznim vrstama divljači, lekovitog i šumskog bilja, što predstavlja osnovu za privlačenje ljubitelja lovnog i eko turizma. Prirodne lepote ovog brdsko-planinskog područja ispresecanog bistrim rečicama i potocima, u kojima još uvek ima rakova, a ponegde i pastrmki, jedno je od retkih staništa beloglavog supa. U kraju ima i nekoliko sagrađenih lovačkih domova. Najveći je dom na Tisoviku. Za ribolov su pogodne reke Jadar, Lovačka, Ljuboviđa, Pecka, Ostružanjka, a pecaju se najčešće klen, krkuša, skobalj, pastrmka, mladica…

U selu Skadar Crkvu brvnaru podigli su doseljenici iz okoline Skadra na Bojani koji su tom mestu i dali ime. Prema dostupnim izvorima, sagrađena je 1720. godine, a prema predanju postoji još od 17. veka. Posvećena je Vaznesenju Gospodnjem. Spoljašnjost crkve ukrašena je sa šest lepo dekorisanih stubova i izrezbarenim vratima sa zapadne strane. Crkva je obnovljena 1978. godine.

Soko grad je poslednjih godina postao poznato hodočasno mesto i izletište u ovom kraju. Nalazi se na tromeđi Osečine, Ljubovije i Krupnja. Prilaz je, ipak, samo preko Ljubovije i sela Gračanice. Soko grad je vojno utvrđenje koje potiče još iz rimskog doba. Oko ove pogranične tvrđave, zbog njenog povoljnog položaja otimale su se razne vojske. Najveći procvat, ipak, imala je u tursko doba. Turci su je zvali “Sultanova nevesta”. Danas je, na ostacima grada, izgrađen vidikovac kojim dominira veliki pozlaćeni krst. Od podnožja do vrha brda postavljeno je deset kapelica na kojima je ispisano deset božijih zapovesti. U podnožju Soko grada nalazi se manastir i spomenik posvećen sv. vladiki Nikolaju Velimiroviću.

Kanjon Ljuboviđe je mozaik čudesnih pejzaža sastavljenih od planinskih brzaka i modrozelenih virova reke Ljuboviđe i bujnih pašnjaka. Kanjonom je nekada vodio glavni put iz zapadne Srbije prema Bosni. Reku Ljuboviđu preseca kameni luk Rimskog mosta (Jerininog mosta, kako ga u narodu nazivaju). Potiče iz rimskog perioda, a sadašnji izgled dobio je u tursko vreme.

Opština Ljubovija graniči se sa Osečinom, a rekom Drinom povezana je i sa Republikom Srpskom, odnosno Bratuncem i Srebrenicom. Stanovnici ovaj kraj nazivaju Azbukovica, a sebe Azbukovčanima. Od Beograda je udaljena oko 200 kilometara.

Kažu da joj je najveći adut reka Drina. Obilje ribe privlači veliki broj ribolovaca. Dok se prolazi kroz podrinjska sela, može se primetiti da gotovo svaka kuća ima svoju plažu.

Svake godine, druge subote u julu, na Drini se organizuje čuvena Drinska regata koja okuplja ljubitelje sportova na vodi širom Evrope. Njeni promoteri i redovni gosti su mnogi umetnici i sportisti.

Ljubovija nikada nije, uprkos potencijalima, uspela da se razvije u veliki gradski centar, ali su te okolnosti, s druge strane, učinile da priroda u ovom kraju ostane netaknuta. U ovom mestu i okolnim selima svake godine održava se čak šest vašara. Najveći je onaj na Ivandan, svakog 7. jula.

NE TREBA PROPUSTITI:

– čašicu rakije prepečenice u Osečini

– posetu Soko gradu

– ribolov na Drini

MOBA

Svakoga jula u manastiru Svetog Nikolaja Srpskog, u Soko gradu kod Ljubovije, Srpska pravoslavna crkva, Vlada i Matica iseljenika Srbije organizuju “Mobu” za mlade iz dijaspore i Srbije. Na “Mobi” učestvuje i po 200 mladih iz celog sveta, čiji su koreni iz Srbije. Oni se tu druže, uređuju manastirski kompleks, ali i uče srpski jezik, geografiju i istoriju svojih predaka. U toku boravka u manastiru, mladi odlaze i u druga mesta kako bi što više upoznali zemlju svog porekla.