Rajac se nalazi na planini Suvobor, 100 km od Beograda, a 12 km od Ljiga. Nadmorska visina Rajca kreće se od 600 do 849 m. Stari putopisci su ovu planinu, zbog prostranstva protkanog šumarcima i cvetnim livadama, nazvali “rajem na zemlji”, pa je tako i dobila ime.

Rajac pruža uslove za različite vidove turizma, pre svega sportsko-rekreativni, manifestacioni i seoski turizam. Podneblje Suvoborskog Rajca ima odlike blaže subalpske, kontinentalne klime, zbog čega dolazi do izražaja njena zdravstveno-rekreativna komponenta. Stimulativno dejstvo klime omogućava i pogoduje lečenju bolesti pluća i disajnih puteva, neurovegetativnih poremećaja i oporavak, revitalizaciju i jačanje čitavog organizma.

Na području Rajca postoji više pećina i jama, a najznačajnija je Rajačka pećina. Ukupna dužina kanala Rajačke pećine je 286 m, dok je glavni kanal dug 106 m. Na pojedinim mestima kanali se račvaju ili proširuju u dvorane. Velika dvorana ima dužinu od oko 30 m, širinu od 7 do 10 m, a maksimalnu visinu od 15 m. Kroz pojedine delove pećine teče vodotok gradeći vodopade i jezerca.

Preovlađuju šume bukve, hrasta, breze, jasena, cera a u najvišoj zoni se nalaze četinari, jela i bor, dok se od životinjskih vrsta može naići na fazane, srndaće, lisice, divlje svinje, zečeve, grlice… Na Rajcu se nalazi i Izviđački centar Saveza izviđača Srbije.

U Prvom svetskom ratu na Suvoboru je vođena čuvena Kolubarska bitka. Tu se nalaze “Spomenik 1300 kaplara” i Spomen česma podignuta palim vojnicima iz Prvog svetskog rata, kao i nekoliko spomenika posvećenih palim žrtvama u Drugom svetskom ratu.

Od 1965. godine, svake prve nedelje posle Petrovdana, održava se manifestacija “Kosidba na Rajcu”, koja predstavlja simboličan i svečan završetak košenja planinske trave. Vremenom je ona postala smotra tradicionalnih izvornih sadržaja u čast kosidbe i seoskih moba. Na manifestaciji se prikazuje ceo običaj počev od okupljanja kosaca, trubača, zdravičara, vodonoša, odlaska na kosidbu, do kosačkog ručka i završetka košenja. Kosci se takmiče u narodnoj nošnji, sa slamenim šeširima i izvezenom, šarenom torbom na ramenu. Najbolji od njih proglašava se pobednikom – đidijom i dobija zlatnu kosu. Istovremeno se održavaju kulturno-umetnički programi, takmičenja u pripremanju starih jela, izložba i demonstracija nekad korišćenih poljoprivrednih mašina za rad u brdsko-planinskom području, savetovanja o poljoprivredi i dr.