Arheološki lokalitet Starčevo nalazi se na levoj obali Dunava, severozapadno od sela Starčeva, 8 km jugoistočno od Pančeva. Zbog izuzetnog značaja otkrivenih nalaza na ovom lokalitetu, kultura starijeg neolita na prostoru centralnog Balkana dobila je ime starčevačka kultura.

Na ovom lokalitetu otkrivene su jame-zemunice elipsoidnog i kružnog oblika, prečnika 2–6 m, od kojih su dve sadržale peći. U samom naselju je među zemunicama otkopano nekoliko grobova sa pokojnicima u zgrčenom položaju. Pored velikog broja kamenog i koštanog oruđa i oružja, glavna odlika starčevačke kulturne grupe je njena keramika slikana belom, crnom i crvenom bojom. Proučavanje ove keramike i njenih veza sa slikanom keramikom neolitskih kultura u Podunavlju, Grčkoj i na Bliskom istoku omogućava da se reše problemi porekla i pravaca kretanja prvih nosioca neolitskih kultura u našim oblastima.

Starčevačka kultura je nesumnjivo najstarija kulturna grupa neolita, koja je u svojoj najmlađoj fazi bila paralelna sa vinčanskom kulturom. Prva sistematska iskopavanja započela su 1928, sondažna istraživanja 1931. i 1932. izvedena su u saradnji beogradskog Narodnog muzeja i Harvardskog univerziteta, reviziona iskopavanja vršena su 1969. godine, a zaštitna istraživanja tokom 2003. i 2004.