Manastir Velika Remeta, sa crkvom posvećenom Sv. Dimitriju, smešten je na južnim padinama Fruške gore. Prvi put se spominje sredinom 16. veka u fermanu sultana Sulejmana II. Po predanju, osnovao ga je kralj Dragutin, međutim, pretpostavlja se da je nastao nešto ranije, krajem 15. veka ili početkom 16. veka. Turci su ga spalili 1716. godine, ali je uskoro obnovljen.

Veći deo konaka sagrađen je 1722. godine, barokni zvonik sa kapelom Sv. Jovana Preteče podignut je 1735. godine, a kube 1754. U manastiru, središtu Srba u 16. i 17. veku, nalazila se prepisivačka škola, a u njemu je napisan prvi putopis u novijoj srpskoj književnosti „Putašestvije u gradu Jerusalimu“ Jerotija Račanica, koji je u manastiru živeo oko 1721.

Manastirska crkva je jednobrodna, sa spolja trostranom, a iznutra polukružnom oltarskom apsidom i sa pravougaonim pevničkim prostorom. Ispred priprate je podignut sedmospratni zvonik. Od živopisa iz 1568. sačuvano je nekoliko likova svetitelja u oltarskoj apsidi, na svodu naosa i južnom spoljnom zidu. U crkvi se nalaze dve od četiri ikone, koje su krajem 17. veka slikali ruski dvorski ikonopisci.

Masivnost i spratnost konaka, izvedenih kombinacijom kamena i opeke u duhu baroka, doprinose izgledu utvrđenja. Za vreme Drugog svetskog rata manastir je spaljen, a riznica opustošena. Velika obnova 1982. vratila je manastiru većinu njegovih funkcija.