Ovčarsko-kablarska klisura

Nalazi se u centralnom delu Srbije, gde je reka Zapadna Morava između planina Ovčar i Kablar usekla klisuru impozantnih razmera.

Deo doline Zapadne Morave koji spaja Požešku i Čačansku kotlinu počinje na 1. km nizvodno od sastavaka Đetinje i Moravice i pruža se na dužini od 27. km, do ušća Kamenice u Moravu. Njen nadublji i najizrazitiji deo – Ovčarsko-kablarska klisura, duga je 16 km, mereno duž rečnog korita, skoro duplo više nego kada se izmeri pravolinijski, što je posledica izrazitog vijuganja reke i dolinskog dna.

Najveća dubina klisure je u njenom središnjem delu i ona, u odnosu na vrh Kablara, iznosi oko 620 m, a u odnosu na vrh Ovčara 710 m. U ovom delu dolinske strane imaju i najveće nagibe, uglavnom preko 300.

Osnovno prirodno obeležje klisure čini reljef, pre svega upečatljivi masivi Ovčara i Kablara, po kojima je i dobila ime. Impresivne litice i razigrani greben Kablara odaju utisak ogromnog okamenjenog talasa koji svakog trenutka može udariti u Ovčar. Južne stenovite padine i vrhovi Kablara strmo se obrušavaju u reku. Na ovim padinama su otvori pećina i potkapina. Kao kontrast surim padinama Kablara, padine Ovčara se blaže spuštaju do reke, prekrivene zelenim, šumskim masivima.

Zapadna Morava, koja ih razdvaja, ovde je usporila svoj tok i usekla 3 jedinstvena meandra, od koji su prva 2 pravi geomorfološki fenomeni, poznati kao “uklješteni meandri”.

Serija malih slapova i bigrenih basenčića, kao i manja bigrena terasa sa relativno visokim terasnim odeskom, duž Banjskog potoka, posebna su atrakcija. Zanimljivo je da proces izlučivanja sige i danas traje.

Strme i stenovite strane Kablara, njegovi ostenjaci i šumski komleksi, kriju brojne vrste očuvane flore, često reliktnog karaktera. Karakteristične vrste u klisuri su ruj, grab, grabić, sitnolistna lipa, krunilostna lipa, crni jasen, ruj, hajdučka oputa, lovorolisni jeremičak.

Fauna je takođe bogata, kao posledica dobre očuvanosti i raznovrsnosti staništa (šumska staništa, stene, litice, vodena staništa, pašnjaci i livade). Često se mogu videti šumska kornjača, barska kornjača, šareni daždevnjak, kuna zlatica, kuna belica, jazavac, divlja mačka,vidra, sivi soko, suri orao, siva čaplja, jarebica kamenjarka.

U senkama šuma, na obali reke, na malim zaravnima i priljubljeni uz stene krije se 11 srednjovekovnih manastira, jedinstvenih po mestu u kome se nalaze i vremenu kada su nastali. Na levoj strani Zapadne Morave nalaze se Blagoveštenje, Ilinje, Savinje, Nikolje, Uspenje i Jovanje, a na desnoj Sretenje, Trojica, Preobraženje, Vaznesenje i Vavedenje. Po kulturnom i duhovnom značaju, kao i umetničkoj vrednosti ova grupa manastira je odmah iza Fruškogorskih manastira.

U klisuri je smeštena i Ovčar Banja, još uvek nedovoljno razvijena i iskorišćena, ali sa potencijalom da u budućem periodu bude okosnica razvoja turizma ovog kraja.

INFO

Turistička organizacija Čačka
Trg ustanka 4, 32000 Čačak
tel. ++381 (0)32 342-360
www.to-cacak.com

facebooktwittergoogle_pluspinterestmail
facebooktwittergoogle_plusyoutubeinstagramfoursquare